غزل کویری

   ...   

کلاه ات را بر ندار

چشمهایت را رنگ نکن

این کفشها درست راه می رفت

کوچه اگر بن بست نبود

سر بند عشایری تو

                 پیرهن مادری من  

چه فرقی می کند

بلوچ باشی یا کرد

                      ترک یا ترکمن

وقتی فقط یک قلب می خواهند

برای نشانه رفتن

کافی است

نفس بکشی

کافی است

آ

 د

  م

     باشی

   بغضی که بی هوا ترک خورد .....   

این روزها

بی انکه عطر نارنجی دیوانه ام کند

بنفشه ای نگاهم کند           

 یا شوق دیداری بی تابم کند

.

.

آنفدر به بهار فکر کرده ام

که سرم سبز شده، زبانم سرخ

نوروز مبارک باد